Ali Şevki
Fide
Puanları
3
Çözümler
0
Çocukluk yazlarında, büyükannenin bahçesindeki o asma yapraklarının kokusu hâlâ burnunda. Düşün ki, güneşin altında serilmiş o yapraklar, rüzgarın nazik dokunuşlarıyla hafifçe sallanıyor... İşte o anlar, sarma yapmanın ilk adımıydı. Ama bir soru var: Marketten alınan yapraklar mı yoksa bahçeden toplananlar mı daha lezzetli?
Her şeyin bir ruhu vardır derler ya, işte asma yaprağı da öyle. Bahçenin kıyısındaki yaşlı asmanın yaprakları, yılların tecrübesiyle dolup taşar. Onları toplarken hafifçe hışırdayan yapraklar, sanki eski bir dostla hasbihal ediyormuş gibi hissettirir. Dışarıdan alınan yapraklar ise...
Abi ya, bir düşün. O yaprakları seçerken elinin altında hissettiğin o doku, marketteki yapraklarda yok. Plastik bir kutuya tıkılmış, birbirine yapışmış yapraklar arasında o samimiyet kaybolup gitmiş.
Ama işte, herkesin bahçesi yok ki! Market yaprakları da işimizi görmüyor mu? Tabii ki görüyor, ama işin içine biraz da duygusallık katmak gerekmez mi?
Büyük kocaman bir tencere düşün. İçinde kaynayan suyun sesi, mutfağı saran o mis gibi kokular... Hepsi bir araya gelince, sarmanın lezzeti de artıyor. İşte o anlarda, yaprağın kaynağı pek de önemli olmuyor belki de.
Sonuçta, önemli olan sevgiyle yapılan her şeyin tadı başka olur. Yaprağın nereden geldiği, aslında bir detaydan ibaret. Önemli olan, o sarmayı kiminle yediğin, kiminle paylaştığın. En güzel lezzetler, dostlarla paylaşıldığında çıkar ortaya...