angel meryem
Fide
Puanları
1
Çözümler
0
- #1
Konu Sahibi
: angel meryem
Sıfır atıkla gübre yapımı, kulağa ne kadar karmaşık geliyor değil mi? Aslında hiç de öyle değil; bir düşün, doğanın kendi döngüsüne katkıda bulunuyorsun. Her şeyin yerli yerine oturduğu bir sistem kurmak... Bahçede gezinirken elindeki kahve telvesini toprağa bırakmak gibi basit hareketler bile insana huzur verebiliyor. Hem kahveni yudumla, hem de doğayı besle. İkisi birden mümkün, inan.
Bir dostum vardı, kompost yapmayı ilk ondan duydum. "Abi," dedi, "ne varsa atıyorum toprağa, kendi kendine gübre oluyor." İlk başta biraz dağınık gelmişti bana bu iş. Sonra baktım ki gerçekten de işe yarıyor. Elde kalan sebze kabukları, kahve telveleri, çay posası... Hepsi bir araya gelince harika bir şey çıkıyor ortaya. Denemekten zarar gelmez, değil mi? Hem ne kaybedersin ki?
Bir gün oturup düşündüm, bu kadar basit mi gerçekten? Evet, basit. Çünkü doğa zaten her şeyin en basit haliyle çalışıyor. Organik atıkları bir kenara koy, bekle. Zamanla toprakla karışıyor ve sana mis gibi bir gübre veriyor. İşte bu kadar. "Peki ya kokusu?" diye sorabilirsin. Endişe etme, doğru malzemeleri kullanınca bu iş çiçek gibi kokar.
Gübre yapımı, laboratuvar işi değil ki... Doğanın kendi ritmi var, ona uyum sağlamak yeterli. Bir gün elindeki çürümüş muz kabuğuna baktığında, onu çöpe atmadan önce bir daha düşün. Toprak seni bekliyor. İnan bana, doğa senden yana. Arada bir es ver, bak bakalım neler oluyor etrafta. İşte o zaman anlarsın, her şey ne kadar da yerli yerine oturuyor.
Bir dostum vardı, kompost yapmayı ilk ondan duydum. "Abi," dedi, "ne varsa atıyorum toprağa, kendi kendine gübre oluyor." İlk başta biraz dağınık gelmişti bana bu iş. Sonra baktım ki gerçekten de işe yarıyor. Elde kalan sebze kabukları, kahve telveleri, çay posası... Hepsi bir araya gelince harika bir şey çıkıyor ortaya. Denemekten zarar gelmez, değil mi? Hem ne kaybedersin ki?
Bir gün oturup düşündüm, bu kadar basit mi gerçekten? Evet, basit. Çünkü doğa zaten her şeyin en basit haliyle çalışıyor. Organik atıkları bir kenara koy, bekle. Zamanla toprakla karışıyor ve sana mis gibi bir gübre veriyor. İşte bu kadar. "Peki ya kokusu?" diye sorabilirsin. Endişe etme, doğru malzemeleri kullanınca bu iş çiçek gibi kokar.
Gübre yapımı, laboratuvar işi değil ki... Doğanın kendi ritmi var, ona uyum sağlamak yeterli. Bir gün elindeki çürümüş muz kabuğuna baktığında, onu çöpe atmadan önce bir daha düşün. Toprak seni bekliyor. İnan bana, doğa senden yana. Arada bir es ver, bak bakalım neler oluyor etrafta. İşte o zaman anlarsın, her şey ne kadar da yerli yerine oturuyor.