Puanları
28
Çözümler
0
Sebzelerin veya meyvelerin olgunlaştığını anlamak aslında sanıldığı kadar zor değil. Hatta bazen “Bu işin bir püf noktası var mı?” diye düşündüğünüz oluyor. İşte tam da bu noktada, biraz gözlem, biraz deneyim ve biraz da sezgi devreye giriyor. Bahçede dolaşırken domateslerin rengini kontrol etmek veya biberlerin diriliğini hissetmek... Doğanın bir parçası olmak gibi bir şey yani.
Bazen bir meyveye dokunup “Acaba olmuş mu?” diye düşünürken buluyorum kendimi. İşin sırrı, o meyvenin size verdiği histe saklı. Mesela bir şeftaliyi alıp elinize, hafifçe sıkın. Eğer biraz yumuşaksa ve tatlı bir koku yayıyorsa, tamamdır. Bu tür küçük detaylar aslında büyük farklar yaratır. Bir başka deyişle, doğanın dilini anlamak biraz da bu işte.
“Peki ya sebzeler?” diye sorarsanız, onlar biraz daha farklı bir hikaye anlatıyor. Mesela salatalık veya kabak gibi sebzelerin en iyi zamanını belirlemek, biraz da tecrübeyle alakalı. Genellikle parlak bir renge sahip ve sertse, hasat zamanıdır. Ama dikkat et, fazla bekletirsen içi çekilebiliyor. Yani her şeyin bir dengesi var, anlıyor musun?
Bir de şu var: Çoğu zaman, meyve veya sebzenin olgun olduğunu anlamak için sadece rengine bakmak bile yeterli olabilir. Ama işte bazen göz yanıltıcı olabiliyor, o yüzden diğer duyularına da güvenmelisin. Kokla, dokun, hatta bazen tadına bak. Biraz cesaret, biraz da sabır gerekiyor. Neticede, doğa aceleye gelmez.
Her şey bir yana, bu işler biraz da gönül işidir. Bahçede dolanırken, bitkilerle vakit geçirirken, aslında kendi iç sesini de dinliyorsun. Hasat zamanı geldiğinde, o meyveyi dalından koparıp sofraya koymak, işte o an gerçekten tarifsiz bir mutluluk. Belki de en güzel yanı bu. Yani kısacası, doğanın ritmini yakalamak, biraz da kendini ona bırakmaktan geçiyor.