Saksıda Domates Ve Biber Günlüğü: Tohumdan Hasada Adım Adım Takip

[Bahçıvan Haldun]

Bir gün bir tohumun peşine düşer, "Şu saksıda domates, biber yetiştirme işine bir el atayım," dersiniz. Toprakla uğraşmak, şehir hayatının stresine meydan okumanın belki de en doğal yolu. Fakat işin içine girince, o tohumdan bitki çıkarmanın o kadar da basit olmadığını fark edersiniz. İşin aslı, her şey bir tohumla başlıyor. O küçücük şeyin içinde saklı olan potansiyel öyle büyük ki insan düşününce şaşırıyor. Ama sabır... İşte o başka bir mesele.

Arada bir durup düşünürsünüz, "Bu kadar uğraşmaya değer mi?" diye. Domates ve biberler büyüdükçe, saksıları balkonun köşesine çekip izlemek, insana bambaşka bir huzur veriyor. Büyümelerini izlemek, hevesle o minik tomurcukların çiçek açmasını ve nihayetinde meyveye dönüşmesini görmek, işte bu gerçekten başka bir keyif. İnsan ne yapsa da o anların tadını çıkaramasa olmaz.

Sulama... Ah, o sulama! Ne kadar su vereceksiniz? Fazlası kökleri çürütür, azı bitkiyi susuz bırakır. Her gün aynı miktarda su vererek bitkilerinizin isteklerine kulak vermek. Hava sıcak mı, nem oranı nasıl, o gün bitkiler su mu istemiş? Bu soruların cevaplarını bulmak bir dedektif gibi iz sürmekten farksız. Ama insan bir kere alışınca, bu sürecin bir parçası oluyor, adeta bir ritüel edasıyla.

"Bugün acaba biberler kızarmış mıdır?" diye düşünmek. Her sabah uyanınca ilk iş, balkona koşmak. Orada sizi bekleyen minik bir dünya var ve bu dünya tamamen sizin ellerinizle şekilleniyor. Gözünüzden kaçan bir detay, belki de tüm emeğinizi boşa çıkaracak. Ama işte bu da işin heyecanı. Her sabah yeni bir sürprizle karşılaşmak, yeni bir çiçek görmek insanın içini kıpır kıpır ediyor.

Ve sonunda hasat zamanı geldiğinde... İşte o an, bütün yorgunluğunuzun, tüm çabanızın karşılığını alıyorsunuz. Bir avuç domates, birkaç biber ve belki de birkaç taze nane yaprağı. Kendi ellerinizle büyüttüğünüz, dalından taze taze kopardığınız ürünlerin tadı, marketten aldıklarınıza hiç benzemez. Vallahi billahi, bu tamamen başka bir tat, başka bir keyif. Ve işte o an, her şeyin değerini anlıyorsunuz.