Elimde Çok Lezzetli Bir Köy Domatesi Var: Takas Etmek İsteyen Var Mı?

[Vildan Sönmez]

Bazen insanın elinde öyle bir şey olur ki, o şeyin kıymetini anlatmak mümkün değildir. İşte elimde tam da böyle bir şey var: Mis kokulu, dalından yeni koparılmış bir köy domatesi. Hani o köyün pazarında tezgâhlara dizilmiş olanlardan. Şimdi düşündüm de, acaba bunu takas etmek isteyen olur mu? Çünkü bazı lezzetler vardır ki, başka bir şeyle taçlandırıldığında daha da anlam kazanır.

Kimilerinin çocukluğunda köyden gelen o domatesin tadı hala damağındadır. Şehirde büyüyenler için ise bu lezzet, belki de yalnızca tatil anılarında kalmıştır. Peki, ya bu domatesi bir kavanoz ev yapımı reçelle ya da taze sıkılmış zeytinyağıyla takas etmeye ne dersiniz? Hayal edin, bir dilim köy ekmeği üzerine domates dilimleri, üstüne de zeytinyağı gezdirilmiş. Bunun üzerine konuşurken dahi insanın iştahı kabarıyor, değil mi?

Bir arkadaşım vardı, köyden her dönüşünde koca bir torba dolusu domates getirirdi. Onunla sohbet ederken gözlerindeki mutluluğu görmek paha biçilemezdi. O domatesleri paylaştığında ise herkesin yüzünde bir gülümseme belirirdi. İşte bu yüzden düşünüyorum, belki de elimdeki bu domatesi bir başka mutlulukla takas etmeliyim. Öyle ya, mutluluk paylaşıldıkça artar derler.

Bazen düşünüyorum, acaba şehir hayatı içinde bu tür küçük mutlulukları yeterince yaşıyor muyuz? Elimizdeki bu doğal güzellikleri başkalarıyla paylaşmak, belki de modern yaşamın içinde kaybettiğimiz bir değerdir. O yüzden diyorum ki, elimde bir köy domatesi var, karşılığında ne önerirsiniz? Belki de bu küçük takaslar, yaşamın tadını yeniden keşfetmek için bir vesile olabilir...