Puanları
18
Çözümler
0
Bir gün bir seranın içine girsem, kafam karışır mı acaba? İlla ki karışır. İnsanın aklına hemen şu soru geliyor: “Burada bu domatesler nasıl dölleniyor?” Doğada arılar vızır vızır çalışırken, kapalı alanlarda bu işi kim üstleniyor, değil mi? Topraksız tarımda, tozlaşma, bir başka deyişle polinasyon, oldukça ilginç bir mesele. Doğadan arıları al, kapalı bir alana koy. İşte size bir bulmaca.
İlk başta, insan biraz şaşırıyor. Sera içinde, topraksız ortamda yetişen domatesler var. Her şey düzenli, her şey hesaplanmış. Ama iş tozlaşmaya gelince, işler biraz değişiyor. Çünkü, seraların içinde doğal arı trafiği yok. Peki, bu durumda ne yapmalı? Yapay tozlaşma yöntemleri devreye giriyor. Tozlaşma çubukları, titreşimli cihazlar... Ne ararsanız var. İnsanoğlu işini şansa bırakmaz, değil mi?
Bazen düşünüyor insan, bu kadar teknoloji gerekli mi? Ama sonra lezzetli bir domates ısırıyorsun ve “Evet, gerekliymiş” diyorsun. Seradaki o mis gibi domateslerin arkasında yatan emek, göze görünmüyor ama var. Doğada arılar ve rüzgarlar bu işi hallederken, serada işler biraz daha karmaşık. Her adım kontrollü, her adım bilinçli. Ama sonuç muhteşem.
Bir gün, bir seraya gidin derim. Gözlerinizi kapatıp o hafif domates kokusunu içinize çekin. İşte o zaman anlarsınız, topraksız tarımın sihrini. Belki bir arı gibi siz de bir an için o seranın parçası olursunuz. Domatesler olgunlaşırken, gizli bir elin dokunuşunu hissedersiniz. İşte o el, bazen teknoloji, bazen de sabırdır. Her domatesin bir hikayesi var, dinlemek lazım.