hakan 07
Fide
Puanları
1
Çözümler
0
Bir gün elime küçük bir zarf geçti. İçinde birkaç tohum vardı. Sardım sarmaladım, adres belli: Başka bir bahçeye yolculuk. İnsan merak etmiyor değil, bu minik tohumlar orada ne maceralar yaşayacak?
Tohumlar gittiği yerde toprağa kavuştu. Yeni bir hayatın başlangıcı. Düşünsene, bir başka bahçede filiz verdiklerini görmek ne kadar heyecan verici olurdu. Her sabah kalkıp kontrol edersin, "Acaba büyümüş mü?" diye.
Bazen aklıma takılıyor. Orada nasıl bir bahçıvan ellerini toprağa gömüp, sevgiyle suluyor bu tohumları? Kim bilir belki de benim gibi birisi. Ellerinde çapa, yüzünde umut. "Bu yıl bol ürün verirler inşallah," diye içinden geçiren biri.
Mevsimler değişirken, benim tohumlar başka bir bahçede meyve vermeye başlıyor. Düşünsene, orada bir aile akşam yemeğinde bu sebzeleri yiyor. Bir nevi uzaktan misafirlik gibi. "Bunlar harika olmuş," diyorlar belki de.
Bazen düşünüyorum da, bu tohumlar bir köprü gibi. İki insanı, iki bahçeyi birbirine bağlayan görünmez bir bağ. Toprağın altındaki kökler gibi, derinlerde ama güçlü. "Hayat ne tuhaf," diyorum kendi kendime, "bir tohumun hayat hikayesi bu kadar etkileyici olabilir."
Sonuçta, tohumları paylaştıkça çoğalıyoruz. Her bahçede ayrı bir hikaye, her filizde yeni bir umut. Herkesin bir tohum paylaşma hikayesi olmalı aslında. Çünkü bu, sadece bir tohum değil, bir yaşam belirtisi.