yasin06
Fide
Puanları
1
Çözümler
0
Ah be! Şifalı bitkilerin o mis gibi kokusunu kaybettiği an var ya, içimiz yanar. Düşünsenize, elinizde bir demet kekik ya da adaçayı var ama kuruttukça rengi soluyor, kokusu uçuyor. İşte o anlarda oksidasyonun ne menem bir şey olduğunu anlıyoruz. Peki, bu oksidasyonu nasıl durdurabiliriz? Hani derler ya, her şeyin bir püf noktası var diye. İşte bu da öyle bir şey...
Yahu, şu oksidasyon denen şey, bitkilerin rengini, kokusunu alıp götürüyor. Ama biz de boş duracak değiliz ya! Bitkileri kuruturken dikkat edeceğimiz birkaç püf nokta ile bu sorunu aşabiliriz. Mesela, bitkileri gölgede kurutmak... Güneşin altında bırakırsanız, rengi de kokusu da uçar gider. Ama gölge dediğimiz şey, sadece gölge değil; havadar bir alan olmalı, hafif esen bir rüzgar bitkileri okşamalı...
Abi ya, bir de şu fırında kurutma meselesi var. Fırında kurutmak, biraz daha teknik iş ama vallahi billahi işe yarıyor. Fırının sıcaklığını düşük ayarladınız mı tamamdır. Hani böyle 30-40 derecelerde usul usul kurutacaksınız. Ama yok, "Ben doğallıktan yanayım," diyorsanız, yine gölgede kurutmayı tercih edebilirsiniz. Tabii ki, her iki yöntem de kendi içinde farklı güzellikler barındırıyor...
Şimdi diyelim ki, kurutma işini hallettik. Eee, bu bitkileri nasıl saklayacağız? Cam kavanozlar, serin ve karanlık dolaplar... Bunlar bizim dostumuz. Bitkileri böyle yerlerde sakladığımızda, hem oksidasyon biraz daha yavaşlar hem de o güzelim aromalar uzun süre bizimle kalır. Unutmayın, doğru saklama sadece lezzet değil, bir ritüel...
Bir de şey var, hani şu vakumlama tekniği. Bitkileri vakumlu torbalara koyup havasını alıyoruz ya, işte o da oksidasyonu bir nebze durduruyor. Ama her şeyin başı sevgi derler ya, işte bu işte öyle bir şey. Bitkilerinizi sevgiyle kurutun, saklayın. Göreceksiniz, bu sevgiyi size misliyle geri verecekler.