Şeftali Ve Erik Budama Teknikleri: Çekirdekli Meyvelerde Verim Odaklılık

[Bahçıvan Haldun]

Şeftaliyle erik ağaçları, bahçemizin adeta nazlı prensesleri. Böyle bir bahçeye sahipseniz, bu iki türün de bakımını ihmal etmemek lazım. Budama zamanı geldi mi, abi bir düşün; dalların arasında dolanırken, güneşin ışıkları yaprakların arasından süzülecek. Eline makası alıp, dalların arasına dalarken, bir sanatçı edasıyla çalışmak gerek. Mesela, şeftalilerde merkez lider sistemi deriz ya hani... İşte o sistem, ağacın iç kısımlarına güneşin daha fazla girmesine olanak tanır. Şöyle bir düşün: Ağacın ortası boş kalacak ki, güneşin altın sarısı ışıkları meyveleri daha da tatlı yapsın.

Peki ya erikler? Eriklerde ise vaziyet biraz daha farklı. Onlar, vazo şekliyle büyümeyi severler. Yani, orta kısmı açık bırakıp, yan dalları dışa doğru açacağız. Erik ağacı, yayılan dallarıyla adeta dans eder bahçede. Her dallanıp budaklanma, bir başka meyveye gebedir. Ama dikkat et, erikte dallar biraz nazlıdır. Yanlış bir kesim, meyve verimini düşürebilir, aman diyeyim.

Şimdi bir de dalların gözlerini düşünelim. Evet, gözler dediğimiz tomurcuklar, aslında geleceğin meyveleri. Bu nedenle, budama yaparken gözlerin yönüne dikkat etmek lazım. Genellikle, dışa bakan göz üzerinden kesmek, ağacı açar ve daha fazla ışık almasını sağlar. Bir de, şeftalinin genç dalları kırmızımsı bir renk alır. O dalları budarken, biraz nazik olmak gerek. Yoksa, dalları zedeleyip, meyve verimini düşürebiliriz.

Bir de şu mesele var: Ne zaman budamalı? İşte bu, ustalık ister. Kışın soğuk günlerinde, ağaçlar uykudayken budama yapmak en iyisidir. Ama bak, her ağaç farklıdır. Şeftaliler, kış sonunda, tomurcuklar patlamadan hemen önce budanmalı. Erikler ise, sonbaharda veya kışın başında budanabilir. Her ikisi de, aslında doğanın ritmine göre hareket eder. Hani biz de bu ritmi yakalayabilirsek, işte o zaman bahçemiz cennete döner.