Hasat Zamanı Nasıl Anlaşılır?

[Gamze Kurt]

Bazen bir tarlada yürürken, yaprakların arasından sızan güneş ışıkları altında, kulağınıza fısıldayan bir rüzgar hissedersiniz. İşte o an, toprağın kalbinden gelen bir çağrı gibidir. Peki, bu çağrıya kulak verip hasat zamanının gelip gelmediğini nasıl anlarsınız? Kimi zaman yaprakların rengine, kimi zaman da toprağın kokusuna bakarsınız. Her bitki, kendine özgü bir dilde konuşur aslında. Ekinlerinizin size ne söylediğini duymak için sadece dinlemelisiniz...

Bir sabah uyandığınızda, bir anda fark edersiniz; domatesleriniz bir gecede kızarmış, fasulyeleriniz bir anda büyümüş! "Nasıl yani, bir gecede mi oldu tüm bunlar?" dersiniz. Evet, doğanın mucizesi tam da burada saklı. Her gün gözünüzün önünde olan ama ancak dikkatle baktığınızda fark edebileceğiniz o ince değişim. Günün ilk ışıkları altında, tarlaya adım attığınızda meyvelerin üzerindeki çiğ damlacıkları size bir sır verir; 'Biz hazırız'...

Şimdi, "ama hangi renk doğru renk?" diye sormadan edemez insan. Evet, her mahsulün kendi rengi var. Kimi zaman bir üzüm salkımı, güneşin altında parıldarken en tatlı halini alır. Bazen de bir biber, dalında kıpkırmızı kesildiğinde lezzetinin zirvesine ulaşır. Ama en önemlisi nedir biliyor musunuz? O an, yani o büyülü an geldiğinde, siz zaten bilirsiniz. İçinizde bir his, sanki biri kulağınıza fısıldar: "Tam zamanı..."

Ve bazen, o kadar zor olur ki o doğru anı yakalamak. Koca bir yılın emeği, birkaç güne sığar. "Hangi gün başlayacağız?" derken bulursunuz kendinizi. İşte burası işin biraz da matematiği. Ay takvimini takip edenler vardır, ya da sadece havanın durumuna göre hareket edenler... Ama şunu bilin ki, doğa size ne zaman başlayacağınızı bir şekilde söyler; rüzgarın yönüyle, kuşların cıvıltısıyla, belki de sadece içgüdülerinizle...

Sonuçta, hasat sadece bir döngünün sonu değil, aynı zamanda bir yenisinin başlangıcıdır. Tohumlarınızı ekerken hissettiğiniz heyecan, hasat zamanı geldiğinde yerini tatlı bir yorgunluğa bırakır. Ama işte o yorgunluk, en tatlı huzurun habercisidir. Hep derler ya, "emeğin karşılığını almak gibisi yok" diye, işte tam da o an anlatmak istedikleri şey bu.