Hasat Ettiğim Soğanlar Cıcıklaştı: Kurutma Süresini Mi Kısa Tuttum?

[Ali Şevki]

Bir gün bahçemin köşesine ektiğim soğanları hasat edince, yüzümde bir gurur ifadesi belirmişti. Fakat günler geçtikçe, o soğanlar birer birer cıcıklaşmaya başladı. Bu işin sırrı kurutma süresinde mi saklıydı? Kendi kendime sordum, "Ne yaptım da bu başıma geldi?" dedim. Belki de kurutma işini aceleye getirdim. Bilmiyorum, belki de...

Havanın da etkisi olabilir mi? Sonuçta nem, bu işin gizli düşmanı değil mi? Belki de soğanları kuruturken acele ettim. "Duramadım ki bekleyeyim," dedim. Bir de bakmışsın, cücük gibi kalıvermişler. Bilirsin, sabırsızlık bu işin en büyük düşmanı. Kurutma işlemi, aslında soğanın can alıcı noktası. Neden bu kadar önemli, diye düşünmeden de edemiyor insan.

Her soğanın kendi hikayesi vardır derler. Kimisi güneşi sever, kimisi gölgeyi. Ama hepsi, özenli bir kurutma süreci ister. Kurutma süresi mi kısa kalmıştı yoksa soğanlar güneşte fazla mı kalmıştı? İşte bu sorular beynimi kemiriyor. "Abi ya, ne yapsaydım," dedim kendi kendime. Belki de yanlış bir şey yapmadım ama sonuç ortada.

Bazen düşünüyorum da, acaba başka bir yöntem mi deneseydim? Kimi çiftçiler soğanları iyice kurutmadan depolamıyor. "Bizde de mi öyle yapsaydım?" diye düşünmeden edemiyorum. Belki de bir bilene sormak lazım. İnsan okudukça, araştırdıkça öğreniyor ama tecrübe başka bir şey. Vallahi billahi, soğan dediğin öyle basit bir şey değil.

Biraz da kader kısmet meselesi sanki. Ne kadar özen gösterirsen göster, bazen işler yolunda gitmiyor. Soğanlar cıcıklaştı diye moral bozmak da yok. Belki de bir dahaki sefere daha iyi olur. İnsan öğreniyor, deniyor, yanılıyor. Bu da işin eğlenceli tarafı galiba. Bahçede vakit geçirmek, toprağın kokusunu duymak... İşte bu hayatın tadı.