Geçen Sene Budama Yaptım Ağaç Küstü: Bu Sene Dokunmalı Mıyım?

[bursalı bahçeci]

Geçen yıl ellerimle budadığım ağacın bana küstüğünü fark ettiğimde, içimde bir hüzün dalgası kabardı. Evet, yanlış duymadınız. Küstü. Sanki yapraklarıyla, dallarıyla bana sırtını döndü. Peki, bu sene ne yapmalıyım? Üzülmeli miyim, yoksa doğanın bu nazlı çocuğuna bir şans daha mı vermeliyim? Ağaçlar da insanlar gibi, bazen onlara nasıl yaklaşacağımızı bilemiyoruz. Geçen yıl budarken yanlış bir hamle yaptım belki de. Kim bilir, belki de sadece biraz zamana ihtiyacı vardı...

Ağaçlar, doğanın sessiz öğretmenleri gibi. Her biri birer bilge, her biri birer yaşam dersi. Ama dikkatli olmalı insan. Çünkü yanlış bir dokunuş, bir kelime gibi yanlış anlaşılabilir. Geçen sene budama yaparken belki de acele ettim. Dallarını keserken, aslında onun kalbini de kırmış olabilir miyim? Hayatın karmaşasında, bazen durup nefes almak gerek. Bu yıl belki de sadece gözlemlemeliyim. Belki de dokunmamalıyım, sadece izlemeliyim...

Küstü mü, yoksa sadece sessizliğe mi büründü? Bazen anlamak zor. Doğa, bazen bize ders verir. Belki de bu yıl sabretmeli ve onunla konuşmayı denemeliyim. Durup dinlemeli, rüzgarın fısıltısına kulak vermeliyim. Ağaçlar, sabrın ve zamanın en güzel örneği. Onlar bize acele etmememiz gerektiğini hatırlatıyor. Bu yıl belki de sadece sessizliğin dilini anlamaya çalışmalıyım.

Bir ağaçla nasıl konuşulur, hiç düşündünüz mü? Belki de sadece dokunmadan, sadece yanında olup ona eşlik etmeliyim. Geçen yılki hata belki de öğrenmem gereken bir dersti. Doğa, bazen en iyi öğretmen olur. Bu yıl belki de ona bir şans daha vermeliyim. Bazen, sadece beklemek gerekir. Zaman her şeyi çözer, derler ya, belki de bu yıl bunu denemeliyim...