En Değerli Yerli Tohumlar Hangileri?

[tohum fatma]

Bütün hikaye, yüzyıllardır Anadolu'nun bereketli topraklarında sessizce büyüyen bir tohumla başlar. Küçük bir köyde, yaşlı bir çiftçinin ellerinde filizlenen bu tohum, aslında bir mirasın sembolüdür. Her bahar, toprağın kokusuyla birlikte umutları da yeşertir. Peki, en değerli yerli tohumlar hangileri? Yılların süzgecinden geçmiş, doğanın en saf haliyle buluşmuş bu tohumlar, kim bilir hangi sırları saklıyor...

Hayal et, elinde bir avuç buğday tanesi tutuyorsun. Her biri, geçmişin seslerini fısıldayan birer zaman kapsülü gibi. Anadolu'da kaç nesil bu buğdayla karnını doyurdu dersin? Karakılçık buğdayı, işte böyle bir efsanedir. Geleneksel ekmeklerin ruhu, annenin sofrasındaki mis gibi kokunun kaynağı... Biraz un, biraz su ve çokça sevgiyle buluşur, hikayesi asla bitmez.

Sonra, mısır tarlalarının sarı denizi gelir aklına. Çocukken koçanlarından yaptığın oyuncaklar... Sarı sarı parlayan koçanlar, Trakya'nın bereketli topraklarından kopup gelir hayatımıza. Trakya mısırı, altın sarısı rengiyle sofralarda yerini alır. Biraz tuz, biraz ateş ve belki de bir dost sohbetiyle... Ne dersin, duygular böyle lezzetlerle mi biçimlenir?

Bir başka değer, domates... Ama öyle sıradan bir domates değil, pembe domates. Rengiyle göz alır, tadıyla büyüler. Eski bir bahçede, güneşin altında olgunlaşırken, yüreklere de dokunur. Her dilimde, yazın sıcağını, baharın coşkusunu hissedersin. Salataların kraliçesi, kahvaltıların vazgeçilmezi... Gerçekten, her lokmada bir damla yaz saklı.

Ve fasulye... İspir fasulyesi, Karadeniz'in sisli yamaçlarından sofralarımıza gelen bir hazine. Kimin aklına gelirdi ki, bir kuru fasulye yemeği bu kadar anlam taşıyabilir? Belki evde, belki bir dost sofrasında, her kaşıkta başka bir hikaye anlatır. Yanında bir kâse yoğurt, bir dilim ekmek. Varsın dünya dursun, bu anın tadı başka hiçbir şeyde yok.